عشق پاک زمینی

ای کاش تو لحظه را سرگرم می ساختی و من دقایق را به دیاری دیگر می فرستادم و پروردگار عاشقان زمان را که دوان دوان و بی وقفه راهپیمایی می کنند برای فراغت به دیاری دور دست تبعید می کرد و در آن لحظه پر شور من و تو به ابدیت پیوند می خوردیم باورم کن ! باورم کن وبنگر که چگونه نگاهم هم اکنون نیز مشتاق نگاه پر احساس توست و بر دقایق خرده می گیرد که چرا نمی گذرند تا من زود تر به( تو ) ! به تو که در دوردست ها انتظارم را عاشقانه می کشی دست یابم . می دانم هنوز قلبت از شور عشقی عاشقانه در قلبم می کوبد و دیوانه وار نام تو را بر دیواره سینه ام حکاکی می کند .می دانم چشمان پر حرارت از گرمی عشقمان چگونه نوازش گرانه بانوی نرم ولطیف نسیم را می نگرد وبوسه ابدیت را بر لبان او مهر می زند تا بر لبان وگونه های سرد و یخ زده ام که در انتظاره پیوند تو آرام آرام بی جان می شوند هدیه اورد ....... میدانم هنوز قلبم که در سینه خاک خفته تو را فریاد می زند و قلب تو در سینه ی من عشقمان را عظمت بی پایان و جاودان تپش عاشقانه اش را بر عالمیان آشکار می نمایند . برایم نسیم بخوان .... بخوان تا زمزمه های عاشقانه ات وجودم را گرم نگه دارد بخوان وبگو .... که در انتظارم شعله های عشقمان را در نی نی نگاهت گرم وسوزان باقی نگه می داری تا من نیز به تو پیوند خوردم پیوندی دوباره اما جدا نشدنی .همچو قلب های عاشقمان که عاشقانه می تپند و سرود عشق را بر لبانمان جاری می سازند ..... (دوستت دارم .)